سال نو بر همه شما مبارک !

سال نو را به همهء شما دوستان تبریک میگویم و تبریک ویژه برای مسئولین سایت وزین و زیبای ایرانیان انگلستان؛ و تبریک ویژه تر برای دوستان عزیز که عضو این سایت هستند. برایتان سالی پر از خوبی آرزو میکنم!

لطفاً روی عکس کلیک کنید!

پاره کردن امام خمینی و آیت الله خامنه ای و توهین به مقدسات!

تصمیم گرفتم در اولین فرصت امام خمینی؛ و آیت الله خامنه ای رو همزمان در یک مراسم ویژه با حرکاتی موزون پاره کنم و به آتش بکشم. فیلم مراسم مورد نظر رو حتماً در این وبلاگ می گذارم تا شما رو هم در این شادی شریک کنم!

عکسهای مزار مصطفی کمال پاشا ( آتاتورک ) دیدنی های آنکارا قسمت اول

امروز رفته بودم موزهء آتاتورک فقید. این بزرگ مرد همیشه برای من قابل احترام و دوست داشتنی بوده و هست. برای ما ایرانیان همیشه واژهء "سکولارسیم"؛ کشور "ترکیه" را تداعی میکند؛ تا جایی که این دواسم با هم مترادف شده اند وبا نام کشور ترکیه "آتاتورک" را به یاد می آوریم. با همان عصاهای زیبایش و کت و شلوار اتو کشیده و شیکش و سایر مشخصات ایشان که نامش به نیکی در تاریخ سیاست ثبت است. از زمانی که به محوطهء سنگ فرش شدهء این مکان پا میگذارید چند چیزمتقاوت به خوبی توجه هر بیننده ای را به خود جلب میکند! اول تمیز بودن ونظم بسیار زیاد در محوطه و نیروهای دژبان و نظامی که به حالت احترام مانند مجسمه هایی بی حرکت برای تزئین محوطه بکار رفته اند. بعد از آن سادگی، و بی زرق و برق بودن مزار آتاتورک. البته در باشکوه بودن آن هیچ حرفی نمیشود زد و جای شکّی نیست. اما اینجا خبری از گنبدهایی با جنس طلا یا درهایی ساخته شده از نقره و جواهر وجود ندارد همه چیز از سنگ و چوب است و سعی نشده که به اشیای گرانبها و طلا و چهل چراغهای آنچنانی و .... برای این مرد احترام خریداری کنند! بی اختیار یاد مرقد "قّده سرُّه" خودمون افتادم ( خمینی). در بیرون محوطه اصلی، تعدادی از ماشینها و قایق تفریحی و همچنین وسیلهء مخصوصی که با آن جسد آتاتورک را تشیع جنازه کردند نیز دیدنی بود! وقتی وارد محوطهء اصلی موزه شدم، تازه یادم اومد که این دید و بازدید تاریخ ترکیه سکولار برای من مجانی تمام شده و پولی جای دیدن این موزهء زیبا ندادم!!! و بلافاصله یاد کاخهای شاه فقید ایران افتادم که هم اکنون جمهوری ننگین اسلامی آنها را مصادره کرده و با اینکه دشمن قسم خوردهء سلطنت طلبها است و رژیم پهلوی را منفور می خواند، اما از ملت ایران برای دیدن کاخهای شاهنشاه محمد رضا پهلوی، پول بلیط دریافت میکند!!!! در موزه شاید بیشترین مطلبی که برایم جالب بود و عاشقانه توجه مرا جلب کرد، عکس رضا شاه کبیر شاه فقید ایران بود، که ایشان هم به گونه ای آتاایران ما هستند و خواهند بود. در زیر عکس، رضاشاه کبیر با دستخط بسیار زیبایی نوشته شده بود: «به رسم یادگار، تقدیم به برادر بزرگوارم مصطفی کمال پاشا. » میدونید به چی فکر میکردم؟! با خودم میگفتم: چقدر جالبه که یک سلطنت طلب با یک جمهوری خواه آنهم تقریباً در اوائل حکومتشان اینچنین برادروار همدیگر را دوست داشتند و به هم احترام میگذاشتند! با آنهمه تحجر و عقب ماندگی مذهبی در کشورهای نابود شدهء شان!! در موزهء آتاتورک، شاهد جزئیات زندگی آتاتورک خواهید بود. پیپ ها و چوب سیگارهای بسیار زیبای ایشان؛ کت و شلوارش حتی پاپیونها و کروات ها و..... عصاهایی که بسیار زیبا و منحصر به فرد بودند. برای مثال دوتا از آن عصاها مانند تفنگ قابلیت شلیک گلوله داشتند و عکس آتاتورک را در حال شلیک به مرغابی در هوا با عصایش نشان میداد. از دیگر چیزهای که بسیار جلب توجه میکرد؛ اتاق کار آتاتورک بود که در یک ویترین بسیار بزرگ برای نمایش عموم قرار داده شده بود. سگ تاکسیدرمی شدهء آتاتورک، همچنان وفادار به صاحبش کنار ماکت آتاتورک بی حرکت ایستاده بود......
برای بزرگتر شدن تصاویر؛ لطفاً روی آنها کلیک کنید

ادامه دارد........

مکان بعدی؛ بزرگترین مسجد دنیا در آنکارا

مسجد کجاتپه (تپه بزرگ)

مسجدی تازه تأسیس در مرکز آنکارا است، ساخت آن در 1967 میلادی آغاز و در 1987 از سوی بنیاد (وقف) دیانت وابسته به سازمان دیانت ترکیه به پایان رسید.

اهمیت مسجد در اینست که خطبه های نماز عید و سخنرانیهای واعظان آن از طریق شبکه تلویزیونی ویژه در همه مساجدآنکارا هم پخش می شود و دیگر اینکه تشییع جنازه و مراسم بزرگان و مقامات و شهدا نیز در این مسجد برگزار می شود............

راجع به این مسجد اگر توی اینترنت یک سرچ کوچکی کنید یک سری مطالب تکراری می بینید که چند خطش رو من همین بالا نوشته ام!! اما چیزی که برای من بسیار جالب بود و از دیدن آن تعجب کردم؛ اسم امام علی پیشوای شیعیان بر سقف گنبدی شکل این شاهکار معماری بود!! از داخل ساختمان مسجد، نامهای محمد، عمر، ابوبکر، عثمان و علی، با خط کوفی و رنگ طلایی حکاکی شده بود که زیبایی خاصی به معماری مسجد داده بود! از در چوبی مسجد که وارد شدم، به یکی از نماز گزاران گفتم: آیا میتونم از داخل مسجد عکس بگیرم؟! ایشان هم با علامت دست به من فهماند که: خیر! من هم ایرانی بازی ام گل کرد و اصلا اهمیتی ندادم ودرحالیکه دوربینم روشن بود و دریچهء لنز دوربینم رو باز کرده بودم، به خیال اینکه دارم زرنگی میکنم و از نمای داخل مسجد فیلم میگیرم؛ به آرامی توی مسجد تاب میخوردم و لنز رو به سمت بالا و اطراف میچرخوندم، غافل از اینکه دوربین روی وضعیت عکس بود، نه فیلم!!! خلاصه نشد که نشد! وقتی از مسجد بیرون اومدم، خوشحال از اینکه اولین کسی هستم که از داخل مسجد کلی فیلم گرفتم، دوربین رو چک کردم؛ و با تعجب و صورتی کش آورده دیدم که فقط یک عکس تار گرفتم!!! اما قول میدم سفر بعدی که برگرشتم آنکارا، تلافی کنم و کلی فیلم بگیرم

برای بزرگتر شدن عکسها، روی آنها کلیک کنید!